Archive for the ‘Telebistaren “Magia”’ category

“Botila” animazioaren making of-a

ekaina 30, 2011

Pekin Express, realityen atzean dagoena.

urria 17, 2010

Lehiaketako partaide birekin elkarrizketa, halako salaketak egiteko: lehiakideak tratatzeko faboritismoak izan zirela, hitz emandako sariak ez zituztela eman eta beste hainbat lardaskeria.

Bikoizketa aktoreak espainian. Alfonso S. Suarez.

abuztua 24, 2010

Bikoizketa: “Haurrak ohitu dira, helduak ez”. Miren Ibarluzea (Argia).

ekaina 28, 2010

Urteak joan dira indioak euskaraz berbetan ikusita gure aitita pantailari adi zurtz eginda geratzen zenetik. Ohitu egin da ikuslea bikoiztutako telebista saioetara. Hainbeste ohitu da ezen askotan arrotz zaion, kasurako, Songokuren erdal ahotsa.

Jardunez hobetzen den neurrian, euskarara bikoiztutako produktuen kalitateak gora egin duela jakina da. Alabaina, euskal kulturaren esparrua ez da zabalegia, eta gutxi dira euskal bikoizleen ahotsak. Horrek sinesgarritasuna lapurtzen dio egindako lanari, lantzean atzerriko aktorearen ahotsa ezagututa bertoko aktore baten irudia baitakargu gogora, adibidez. Ez da kontu erraza baina, gero eta ordu gutxiago bikoizteko eskaria baitute bikoizketa etxeek. Ikus-entzunezko itzulpenaren mundua txikia da, oso hermetikoa, zaila da ikus-entzunezko testuen itzultzaile-egokitzaile edo bikoizleen munduan sartzea. Normalean, gainera, ez dute langileok langintza hori soilik izaten euren bizibidea.

Joan zen Irrati-Telebista eskola sortu zeneko sasoia, egun bikoizketa-etxeek prestatzen dituzte profesionalak. Josu Barambones irakaslea ere, EHUko Itzulpengintza eta Interpretazio lizentziaturako ikastaroetan, saiatzen da bere ikasleei ikus-entzunezko testuen itzulpenaren panoramika eskaintzen. Ikus-entzunezko itzulpenaren egoeraren errepasoa egin eta teknikak irakasten dizkie ikasleei; izan ere, ikus-entzunezkoak itzultzeko teknikak garaitiko testuetatik aldentzen dira: konbentzio jakin batzuk lantzen dira, testuetan erabili beharreko sinbolo jakin batzuen erabileraren jabe izan behar du itzultzaileak; muga teknikoei aurre egin behar zaie, mezua bi kanaletatik baitator, ikusizkotik eta entzunezkotik, eta irudiak agintzen du, horixe da ikus-entzunezko itzulpenaren maxima.

Ikus-entzunezkoen itzulpena eta bikoizketa ez eze, telebista egiteko modua ere asko aldatu da EITB bera hazten eta heltzen joan den heinean. Saioak erabat ezberdinak dira gaurko telebista hasi zenekoaz alderatuz gero, programazio ereduek bilakaera nabarmena jasan dute eta.

Bikoizketak Euskal Telebistan duen presentziaren azterketa sakona dakarkigu, hain zuzen ere, Josu Barambonesek irakurri berri duen tesian. Gasteiztarrak ETB1en kanpo emisioa aztertu du, eta ikerketa soziokultural hori oinarri hartuta, bikoiztutako zenbait testuren azterketa linguistikoa burutu du.

Aitorpen gutxi bikoizketari

Ikerketa horretatik ateratako ondorioak irakur daitezke bere tesiaren azken kapituluan: oro har, bikoizketan dabiltzan profesionalen errekonozimendua urria da oso, bikoiztutako bertsioetan ez da bikoizketaren egileen aipamenik agertzen. Normalean, itzulpena jatorrizko testuari lotzen zaio erabat, eta kasurako, cowboy bezalako berbak zuzen-zuzenean hartzen dira. Badira, alabaina, gurera egokitu diren kultur-erreferentziak ere. Naturalizaziora jotzen da, eta irudietan agertzen diren idatzizko kodeak off-ahots batek ematen ditu euskaraz. Itzulpen tekniken artean sarri jotzen da deskribapenera eta esplizitaziora. Halaber, erredukzioa eta modulazioa (esapideak egokitzea, kasurako) ere erabiltzen dira, batez ere testua irudiarekin batera joan dadin. Bikoiztutako testuetako ahoskera Euskaltzaindiak markatutako arauei lotzen zaio. Jatorrizko euskal testuetan, baina, lizentzia gehiago hartzeko ohitura dago. Bikoiztutako testuetako erregistroa jasoa izaten da, eta idatzizko ereduari jarraitzen zaio, askotan estilo aldetik nolabait jaso egiten delarik. Asmo didaktikoekin du zerikusia horrek. Ahozko erregistroaren falta igartzen da. Dena den, gauza bera gertatzen da jatorrizko euskal lanetan, ahozko espresioak kalkoak izaten direlarik, euskarazko ahozko esapide zuzenen kaltean.

Josu Barambones irakasleak berak azaldu digun gisan, erraz baiezta daiteke ETB1ek emititzen dituen generoak dokumentalak, marrazki bizidunak eta filmak diren arren, marrazki bizidunak nagusi direla erabat, filmek oso leku gutxi dute gaur eguneko programazioan. Euskal Telebistaren lehen hamar urteetan, ostera, filmek pisu gehiago zuten. Halaber, ETB2 kanpotik ekarritako telesailez mukuru dagoen artean, ETB1en ez da ia halakorik emititzen. Oso desberdinak dira programazio ereduak EITBren telebista kateetan, eta ugari dira horren arrazoiak. Arrazoietako bat euskararen egoera da; izan ere, ETB1ek eskola sistemaren jarraipena izan nahi du, eta hargatik bereizten da gainerako telebista publikoetatik marrazki bizidunen eskaintza zabal-zabalarekin. Telesailak eta filmak gaztelaniazko katean ematearen arrazoibidea, ostera, telebista generalisten ereduarekin lotuta dago; euskarara egin beharreko bikoizketa ETBk ordaintzen du oso-osoan, eta gaztelaniarakoaren gastuak, ostera, FORTA erakundea osatzen duten telebista autonomikoen artean banatzen dira. EITBren programazioan aipatzekoa da etxeko produktuen indarra eta pisua. Telesail bat etxean ekoiztea, kasurako, askoz ere garestiagoa da atzerriko telesail bat erosi eta bikoiztea baino. Halatan ere honakoan bestelakoak dira programazioa baldintzatzen duten faktoreak eta botere jokoak.

Euskaraz sortua sinesgarriagoa

Programazio eredua aztertuta eta kanpotik ekarritako generoen artean marrazki bizidunak gailentzen direla ikusita, Burdinaho eta Berebiziko espioiak telesailetako hamar kapitulu aztertu ditu Josu Barambonesek bere tesian, marrazki bizidunetako testuak baitira, nolabait, testurik errepresentatiboenak euskal bikoizketan. Bi telesail horiek aukeratzeko irizpideak ere ondo zehaztuta izan ditu ikerlariak: ikus-entzunezko materiala, bideoak eta gidoiak, eskura izatea, kasurako. Bikoizketa etxe ezberdinetatik ateratako testuak dira telesail horietakoak, ingelesetik itzulita sortutakoak; hartara, itzulpen joerak identifikatzeko eta aztertzeko bidea zabalik izan du ikerlariak. Jatorrizko testuak eta euskarazkoak konparatuta, eta itzulitako obrak eta Euskal Herrian bertan sortutako Karramarroen uhartea filmeko hizkuntza alderatuta jatorrizkoa sinesgarriagoa izaten dela ondorioztatu du ikerlariak, sarriago erabiltzen da hitanoa, ugariagoak dira ahozko esapideak, lizentzia gehiago hartzen dira ahoskeran… Halatan ere, ez du horrek inolaz ere esan nahi euskarara egindako bikoizketa desegokia denik. Gainera, kontuan hartu behar da oso obra gutxi direla euskaraz sortuak, eta hortaz, erreferentzia gutxi dute ikus-entzunezko testuen itzultzaile-egokitzaileek, literatur itzultzaileen aldean.

Programazio eredua dela-eta, badirudi haurrak ohituta daudela bikoiztutako produktuak kontsumitzera, baina datozen urteetarako erronka jende heldua euskarara bikoiztutako telesail, film eta bestelako saioetara ohitzea litzateke. Horretarako bide bakarra dago: euskararako bikoizketa indartzea. Azken urteetan, baina, filmak falta dira euskaraz, eta zinema aretoetan lehiatu ezin daitekeenez, berebizikoa da telebista publikoak garai bateko Zineoro saioaren moldeko ekimenak martxan jartzea. Josu Baranbonesen beraren iritzian, pena litzateke euskarazko bikoizketak lortutako kalitatea eta baliabideak galtzea bikoizketa urrituz doalako gure kateetako programazioan.

Irakur ezazu jatorriko albistea: Argia

Nola eraiki “errealitatea” irudietan?

ekaina 4, 2010

Telebistako telesailek, filmek eta era guztietako programek errealitatea irudikatu behar dute. Errealitate hori modu askotan “eraiki” daiteke. Hona hemen errealitatea eraikitzean zerikusia duten elementuak:

  • Kameran bertan objektibo ezberdinak erabiltzen. Objektiboek espazioa selekzionatu eta deformatu egiten dute: Teleobjektiboak begirada puntu batean konzentratzen du, urrunekoa hurbildu eta espazioa zapaldu; objektibo angeluarrak espazioa naturala dena baino zabalago ematen du, eta irudiak deformatu egiten dira; 50 mmko objektiboak giza ikuspegi normalaren antzeko angelua ematen digu; makroak begiarentzat txikiegia dena erakusten du…

  • Kamerak non kokatu aukeratzen: irudietako objektuen garrantzia azpimarra daiteke edo haien balio adierazkorra azpimarratu ikuspuntu bat edo beste erabiltzen: kontrapikatua, begien altueratik ikusita, pikatua, ikuspuntu zenitala, holandarra, eta abar…

  • Zein plano aukeratzen den, esanahia erabat aldatu daiteke: lehenengo planoak egoera psikologikoak adierazteko erabili daitezke, hurbiltasuna adierazten dutelako. Plano irekiak, berriz, deskribatzaileak dira eta urruntasuna islatzen dute. Hona emen elementu bat plano ezberdinetan emanda: plano osoa, lehengo planoa, xehetasuna, plano ertaina…

  • Maketak oso arruntak dira fikziozko telesailetan:

  • Platoek eta errodatzeko setek, aukera ematen dute  nahi bezalako espazioak eta giroak sortzeko, dekorazioa, argiak eta kameren kontrol osoa baliatuta.

  • Ikus-efektuak era askotakoak izan daitezke, kamerak berak eginak, ordenagailuz egindakoak, editatzean egindakoak… informatika gero eta gehiago erabiltzen da nahi bezalako efektuak sortzeko, ikus-efektuak eta baita soinu-efektuak ere.
  • Edizioak kontakizuna erabat baldintzatzen du: irudien segidaren ordena eta iraupena aukeratzen da. Irudi berekin hainbat konbinazio ezberdin egin daitezke eta istorio anitz sortu. Esanahiak eta zentzuak goitik behera aldatu daitezke edizioa modu batean edo bestean eginda.
  • Makillajeak, pelukeriak eta soinekoen erabilerak asko aldatzen ditu telebistetan agertzen diren pertsonak.

Jeniffer Lopez, Penelope Cruz eta Sharon Stone

  • Telesailetan, publizitatean, eta programa askotan ahotsak bikoiztu egiten dira. Ahotsa jartzen dutenak ere aktoreak dira. Ahots egokia edo desegokia jartzeak erabat alda dezake mezuaren zentzua.
  • Telesailetan, publizitatean eta beste programa askotan, aktoreen dobleak erabiltzen dira eszena mordo batean. Filmeetan, esate baterako, dobleen lana oso arrunta da: arriskua dela eta, aktoreek ez dituztelako zenbait eszena grabatu nahi… Publizitatean, sarritan, pertsonaien gorputzeko atal bat edo beste bi, hiru edo lau aktore ezberdinenak izan daitezke.
  • Bai telesailetan nahiz grabaturiko programetan, irudiak behin eta berriz grabatzen dira gustuko efektua lortu arte; hau da, akatsak zuzendu egiten dira.

Edozein ekoizpenetan lan-taldearen helburua da egoera ahalik eta errealista eta koherenteena “eraikitzea”. Denek egiten dute lan “gezurra” egia bihurtzeko. Talde lanaren garrantziaz jabetzeko, filmak nola egiten diren (making off-ak) ikus daitezke. Beste esperientzia aberasgarri bat da telebistako saio bat nola egiten den ikustea, adibidez, publiko bezala plato bertara joanda.

(A.I.)

Koloreak, kirolak eta pantaila.

ekaina 1, 2010

ZERUAN BEZALA, LURREAN ERE. Imanol Magro (Berria)

Kolore urdina gero eta ohikoagoa da kirol azpiegituretan, telebistaz zein zuzenean jokoa hobeto ikusten delako. Pilotalekuetara ere iritsi da, Zallakoa da lehena, eta laster ez da bakarra izango.

Iraultzek kolore propioak izan dituzte historian; izan dira gorriak, laranjak… eta orain urdinaren aroa da. Kirolak telebistarekiko, eta bide batez ikus-entzunezko teknologiarekiko, duen mendekotasunaren fruitua da. Mendekotasuna eta esker ona, ikuskizunen helburua begia delako, eta urdinak pertzepzioa errazten du. Atletismo pistak urdinak dira, Australiako Irekiko zorua urdina jarri zuten, eta eskubaloi profesionalean telebista bera da parket zaharrak estaltzeko oihal urdina daramana… Orain joera hori pilotara iritsi da, Zallako pilotalekura (Bizkaia). «Urdinak ondo funtzionatzen du telebistan; gure begiak ondo asimilatzen du frekuentzia kromatiko hori. Tenis torneoetan zoruak urdinak dira, baita moreak ere. Ikerketak eginak daude. Gainera, bi orduko emanaldi batean, urdinak ez du ikuslearen begia nekarazten». Iñigo Urreagaren hitzak dira, Bainet ekoiztetxeko errealizadore eta telebistaz emaniko pilotaren guruetako batenak.

1994an pasa ziren pilotaleku motzak zuritik berdera, erremintakoak ere berdeak zirelako, eta denborarekin inor gutxik uste du aldaketa ez zela izan onerako. Garai hartan Urreagak eta Fernando Lopetegi ETBko errealizadoreak, gutun publiko batzuk idatzi zituzten berdea defendatzeko eta urdina ere erabil zitekeela iradokitzeko. Urdina beste pauso bat da, eta, Urreagak dioenez, hainbat udaletxetatik deitu diote urdin tonalitate zehatza zein den galdetuz. Errealizadoreak, baina, nabarmendu du Zallakoa proba bat dela, eta Asegarcek ez duela pilotaleku urdinik inposatu. «Ziur nago, %90ean, arrakasta izango dela, baina proba bat da. Gure bi teknikari han izan ziren kamera batekin, eta txundituta itzuli ziren. Baina hau apustu bat da, aukera pertsonal bat, Zallako Udalak egin duena, eta pilotaleku ikusgarria eraiki du».

Urdin satinatua erabili dute, dirdiradunak ez zuelako balio. Ducados urdina baino ilunagoa da, baina ez Bilbo urdina bezain iluna. Kolorea hautatzeko probak egin zituzten oihalekin, eta emaitza ona izan zen. Gerora, teknikarien iritziak ere Urreagaren arrakasta ustea sendotu du. «Kolore atsegina da begiarentzat, eta atzeko paretak laguntzen badu, hobeto ikus daiteke kantxan sor daitekeen epika narratiboa. Jokaldiak hobeto ikusten dira. Tenisak diru asko mugitzen du, eta urdina aukeratu badute zerbaitegatik da». ATP zirkuituan, esaterako, tradizio are luzeago bat haustekotan dira, eta hasiak dira lur harrotu urdina probatzen. Izan ere, urdin koloreak, berde edo gorriarekin alderatuta, kontraste handiagoa eragiten du. Berdeak, konposizioan, horia darama, eta kolore argiagoa da; baina urdinean pilota zuriaren kontrastea nabarmenagoa da. Hori gutxi ez, eta hainbat kirol psikologok ondorioztatu dute azpiegitura urdinean errendimendua hobetzen dela, askatasun sentsazioa handiagoa delakoan.

Gakoa kontrastea bada, baina, zergatik pilotaleku urdina eta ez beltza? Gernika Jai Alai berria eta erremintako beste pilotaleku batzuk beltzak dira. «Batzuek diote onena beltz eta zuri garbiak direla, baina pilotaleku beltz bat bi orduz ikustea nekagarria da; pentsa, ia ez dago dekoratu beltzik telebistan. Gainera, pilotaleku beltz batek argiztapen gehiago behar du, urdinak berdeak baino gehiago eskatzen du, eta beltzak are gehiago oraindik». Zallakoaz gain, badaude pilotaleku urdin gehiago, Aiakoa urdin argia da -frontisa beltza bada ere-, eta Getxokoak Zallakoaren kolore bera du. Etorkizunean Bilboko zein Iruñeko pilotaleku berriak ere urdinak izatea aurreikusita dago. Euskal Herriko mugetatik kanpo aspaldi egin zuten aldaketa, Valentziako Biomekanika Institutuak ikerketa bat egin zuen, eta ondorioztatu zuen Valentziar erarako pilotarako pilotalekuetarako kolore egokiena urdina dela.

Zorua beltza, marrak laranjak

Pilotalekua, baina, paretak baino gehiago da; marrak daude, kontra kantxa, eta batez ere, argiak. Azken horien garrantzia nabarmendu du Urreagak: «Kolorea garrantzitsua da, baina argiztapen onik ez badago… jai dugu! Kolorea argia da». Alde horretatik, Zallako eredua goraipatu du. «Antxon Maestre arkitektoak bete-betean asmatu du. Pilotaleku askotan argiak kontra kantxako marraren gainean daude, baina kontrakantxa ere jokalekua da, eta hori ilunpean gelditzen da. Zallakoan, berriz, argiak harmailen gainean daude. Benetan, pilotaleku ikusgarria da». Zallako Udalak 7 milioi euro inbertitu ditu, eta kantxara sartzean, argia dela-eta, telebista plato erraldoi bat dela dirudi.

Marrak laranjak dira, paretan zein zoruan. Urdinaren osagarria da, eta gainean bote egitean pilota garbi ikusten da. «Urdina ez dugu normalizatu, ez EPELen, ezta federazioetan ere, baina hori bai behartu beharko litzake. Marrak, beti, laranjak». Zorua, berriz, beltza da, eta oraingoz oso lakarra. Urreagaren iritziz, onena lurra ere urdina izatea litzateke, baina badaki gai sentikorra dela. «Miarritzeko pilotalekuan konposite bat bota zuten lurrean, eta ispilu efektua egiten du, ederra. Baina hori erreminta pilotalekua da; eskuan, aldiz, aurkakoak agertuko lirateke. Pilota material bizia da, eta denak du eragina».

Beste auzi bat elastikoak izango dira. Egun gorri eta urdinekin jokatzen dute, eta urdinak behar bezala ikusiko ziren zalantzetako bat zen. Urreagaren iritziz, ez dago eztabaidarik, urdina ondo desberdintzen da. «Pilotariak gorria eta urdina dira, bi edo lau asko jota, eta desberdintzen dira. Atzeko masa urdina erraldoia da, eta ondo ikusten dira. Lehen zuriz jokatzen zuten pilotaleku zurietan, ia inork ikusten ez zituen gerriko batzuekin». Halere, etorkizunean, pilotarien elastikoak egiten dituen etxeak pilotaleku berrien urdin tonalitatea kontuan hartu beharko du eredu berriak egitean.

«Dena iritsiko da»

«Orain kolorea da… baina aldaketa gehiago etorriko dira». Urreagak ez du igarle lanetan hasi nahi, baina etorkizunak beste iraultza txiki batzuk ekar ditzake. Koloreari dagokionez: morea. «ATPko hainbat torneo pista moreetan jokatzen hasi dira, zergatik ez pilotalekuak?». Azken egunetan belatz begia izan da hizpide, errealizadorearen iritziz, lanabes interesgarria da, baina oso garestia. «Tenisean ondo erabil daiteke, bi dimentsiotan jokatzen delako. Frontoia, aldiz, kubikoa da, hiru dimentsiotan jokatzen da, hor daude paretak, eta marra asko. Teknologia hori ondo erabiltzeko kamera asko behar dira. Gainera, aurretik ere asko okupatzen dugu joko espazioa…». Beste pauso bat izango da paretetako publizitatea: finkoa izan beharrean, argi proiekzio bidez txertatzea.

Baina urrunago ere jo daiteke, eta beti ikuskizunaren pertzepzioa hobetzeko bidean. Pilotalekua aldatu eta margotzeak dirutza balio du, pilota bakoitzak, aldiz, 30 euro. Beraz, ez ote litzateke hobe berrikuntzak pilotara bideratzea? Urreagaren iritzia. «Nahiko nuke nik Inasmet edo halako zentroren batekin esperimentatzea, pilotak aldatzeko. Produkturen bat eman, eta argi filtrodun jakin batzuekin pilotalekuko jendeak pilota berdin ikusi dezala, eta telebistak askoz hobeto desberdintzea lor daiteke». Halere, pilota hain txikia izanda, telebistarako iraultza handia goi bereizmeneko teknologia (HD) izango da, edo hiru dimentsiotakoa. «Pentsa, etxetik pilota pilotalekuan aurrera eta atzera ikustea. Baina hainbat adituk diote hiru dimentsiotako telebista burmuinarentzat kaltegarria izan daitekeela». Koloreetako pilotalekuak iritsi dira, elastikoak, belatz begiak… «Teknologia badago, pausoak ematea da, eta alde guztiek bat egitea. Dena iritsiko da, ziur nago».

«Pilota hobeto ikusten da»

Mikel Urrutikoetxeak eta Mikel Beroizek atzo estreinatu zuten pilotaleku urdina, 2. Mailakoaren finalerdi batean. Aurretik, aste barruan, entrenamendu saioak egin zituzten, eta biek oniritzia eman zioten koloreari. Biek ere bat egin zuten kantxa barrutik ere pilota hobeto ikusten dela. Urrutikoetxea «harrituta» gelditu zen sartzean, «ederra da, eta ez dut egokitzeko arazorik izan». Beroizi ere gustatu zitzaion, nahiz eta hasieran arraroa egin zitzaiola onartu. Iragan asteazkenean Urrutikoetxea Iñaki Izarekin entrenatu zen, eta sparring-a izan zen pilotalekua gehien goratu zuena. «Barnetik ere pilota hobeto ikusten da. Kontrastea handiagoa delako». Atzoko jaialdiko lehen partidako pilotariei ere asko gustatu zitzaien. Denek kolore berrira ohituz joan beharko dute.

Urdinak dira baita ere

Telebistaren eraginez, hainbat kirolek jo dute egitura urdinetara. Batzuetan, atletismoan bezala, urte luzeko tradizioak aldatu dira. Beste batzuetan, aldiz, eskubaloian bezala, telebistaz ematen diren partidetan espresuki jartzen dute zoru urdina.

1. Telebistarekin bat

Eskubaloian, telebistaz ematen diren partida garrantzitsu gehienetan —Asobal ligan eta EHFko Txapeldunen Ligan— antolatzaileek oihal sintetiko urdina espresuki garraiatzen dute pista estaltzeko. Gomazko ehun zatik osatzen dute, eta presioz behar bezala kokatzeko ia egun osoa behar da.

2. Bizkorragoa omen

Atletismoan, tartan urdinak laranja historikoa bazterrarazi du. Are gehiago, hainbat kirol psikologok diote urdinaren gainean marka hobeak lor daitezkeela. Montjuiceko (Bartzelona) olinpiar estadioko pista aldatu berri dute, eta 5 milioi euro kostatu zaie.

3. Hurrengoa, lur harrotua

Lur artifizialean jokatzen diren tenis torneo gehienetan pistak urdinak dira. 2008tik geroztik Australiako Irekia ere pista urdinetan jokatzen da —lehen berdea zen—. Lur harrotu lehen probak egin dituzte honezkero, baina tenislari gehienek esan zuten ez zitzaiela gustatzen, tradizioa argudio hartuta.

4. Bitxikeria bat

Futbol zelai urdinak etorkizuneko asmakizuna dirudi, baina bat badago, hori bai, amerikar futbolekoa. Bronco Stadiuma Boise State (Idaho, AEBak) unibertsitateko belar artifizialeko zelaia da, eta taldearen goitizena Blues da; urdinak, alegia.

5. Ez du denerako balio

Izotz hockeya da zoru urdina probatu eta atzera egin duen kirol bakarra. Jokoa ondo ikusteko arazoak buruhauste larria dira AEBetako NHL ligan, eta 2005ean Buffalon egun batez eginiko saioak ez zuen oihartzunik izan.

Ikus-entzunezkoen hizkuntza II. (La Imagen, UNED)

maiatza 9, 2010

Aurrekoaren jarraipena: kameraren mugimenduak, distantzia fokala eta beste baliabide batzuk.