Archive for the ‘Irakurgaiak’ category

El héroe globalizado. Eduardo Galeano

ekaina 5, 2011

El agente secreto 007 ya no trabaja para la Corona británica. Ahora, James Bond es un hombre-sándwich al servicio de muchas empresas de muchos países. Cada escena de su película Tomorrow never dies, estrenada en 1997, funciona como un spot publicitario. El infalible Bond consulta su reloj Omega, habla por un teléfono celular Ericsson, salta desde una azotea para caer sobre un camión de cerveza Heineken, huye en un automóvil BMW alquilado en Avis, paga con tarjeta Visa, bebe champaña Dom Pérignon, desviste mujeres previamente vestidas por Armani y Gucci y peinadas por L’Oréal, y combate contra un rival que luce ropas de Kenzo.

Advertisements

Curso intensivo de comunicación. Eduardo galeano.

apirila 25, 2011

 

La guerra es la continuación de la televisión por otros medios, diría Karl von Clausewitz, si el general resucitara, un siglo y medio después, y se pusiera a practicar el zapping. La realidad real imita a la realidad virtual que imita la realidad real, en un mundo que transpira violencia por todos los poros. La violencia engendra violencia, como se sabe; pero también engendra ganancias para la industria de la violencia, que la vende como espectáculo y la convierte en objeto de consumo.

Ya no es necesario que los fines justifiquen los medios. Ahora los medios, los medios masivos de comunicación, justifican los fines de un sistema de poder que impone sus valores en escala planetaria. El Ministerio de Educación del gobierno mundial está en pocas manos. Nunca tantos habían sido incomunicados por tan pocos.

  “Patas Arriba, la escuela del mundo al revés“, Eduardo galeano (1998)

 

“Beratzen”, Xabier Gantzarain.

otsaila 16, 2011

Berria, 2011-02-16

Ez dago atsedenik, atsedenaldiak txokolatina baten izena hartu zuen, eta harrezkero tarte bat hartzea ez da dena utzi, lanak, penak, kezkak ahaztu eta arnasa hartzeko etena, kontsumitzen, eta beraz produzitzen, jarraitzeko tenorea baizik. Eguna luze joan da, ordenagailuak erre egin dizkizu begiak, noiz hilko zaren pentsatuz joan zara autobusean bide bazterretako argi ahulei begira, etxera iritsi eta telebista piztu duzu, eta hor ari zara, ohartu ere egin gabe, Berlusconi aberatsago egiteko lanean, libertatea ederra da, esan zuen poetak, baina oso gogorra.

Telebista kate frantses bateko zuzendaria izan zen, oker ez bazaude, elkarrizketa batean ahoa gehiegi ireki eta egia esan zuena, saio guztiak daude ikuslearen garuna beratu eta iragarkietan arreta jarri dezan pentsatuta. Eta zuri iragarkiak gustatzen zaizkizu gehiena, botatzen duten gauzarik inportanteena izateaz gain, ondo ematen dute gure garaiaren neurria.

Oraintxe bertan telebistan ikus dezakezun gauzarik onenetakoa coca-colaren azken iragarkia da: badago arrazoirik mundu hobe batean sinesteko. Sarean ere badago, ikusi egin behar da. Benetako datuak omen dira. Monopolyko diru gehiago inprimatzen da, dolarrak baino.

Troiako zaldia

martxoa 27, 2010

Troiako hiria setiatua zuten greziarrek, baina ezin ziren bertan sartu. Orduan Ulisesek (Odiseo greziarrentzat) zaldi erraldoi bat eraiki zuen eta bertan utzi, Troiatarrek jainkoen opari gisa hartu eta hiri barnera sar zezaten. Barnean Greziarren gudari hoberenak izkutatu ziren eta gauean ateak ireki eta barrutik erasotu zuten hiria, Troia suntsituz. (Wikipedia)

E. Galeanok.

otsaila 21, 2010

“Pedro Algorta abokatuak, emakume biren hilketaren espediente mardula erakutsi zidan. Hilketa bikoitza labanez izan zen, 1982ko bukaera aldean, Montevideoko aldirietan. Akusatuak, Alma Di Agostok, konfesatu egin zuen. Urte bete zeraman preso, eta bertan usteltzera kondenatuta zegoela zirudien. Ohikoa denez, poliziek torturatu eta bortxatu egin zuten. Hilabete osoa eman zuten hura behin eta berriro jipoitzen , harik eta azkenean atera zizkioten zenbait aitormen. Alma Di Agostoren aitormenek ez zuten elkarren antzik, hilketa, modu ezberdinetan egin izan balu bezala. Aitormen bakoitzean pertsonaia desberdinak zeuden, izenik eta helbiderik gabeko fantasma xelebreak, “pikana” elektrikoak edonor eleberrigile emankor bihurtzen duelako. Kasu guztietan egileak, olinpiar-atleta baten arintasuna erakusten zuen, ferietako gihartsuen indarra eta hiltzaile profesional baten abilezia. Baina harrigarriena xehetasunen ñabardura zen: aitormen bakoitzean, akusatuak arropak, keinuak, eszenarioak, egoerak, objektuak… milimetroz milimetro deskribatu zituen. Alma Di Agosto itsua zen. Ezagutu eta maite zuten auzokideek, Alma erruduna zela sinesten zuten:
–Zergatik?-galdetu zuen abokatuak.
–Egunkariek diotelako.
–Baina egunkariek gezurrak esaten dituzte- erantzun zuen abokatuak.
–Baina irratiak ere halaxe dio- azaldu zuten auzokoek. -Eta telebistak!”
Eduardo Galeano, El Libro de los Abrazos (1989)